Promowanie przeżycia osteoklastów i antagonizmu apoptozy osteoklastów wywołanej bisfosfonianami przez glukokortykoidy ad

Pomimo wczesnego niepowodzenia w zapobieganiu utracie masy kostnej i zmniejszeniu liczby osteoklastów, podawanie bisfosfonianów zapobiegło indukowanej glukokortykoidami apoptozie osteoblastów. Metody Zwierzęta. Użyto myszy C57Bl i Swiss Webster (Charles River Laboratories, Stone Ridge, New York, USA). W wieku 4 miesięcy samce myszy Swiss Webster były oznaczane elektronicznie (Biomedic Data System Inc., Maywood, New Jersey, USA) i trzymane w plastikowych klatkach (1 zwierzę w klatce) w standardowych warunkach laboratoryjnych z 12-godzinną ciemnością / 12 -godzina cyklu świetlnego, stała temperatura 20 ° C i wilgotność 48%. Wszystkie myszy karmiono standardową dietą gryzoni (Agway RMH 3000, Arlington Heights, Illinois, USA) zawierającą 22% białka, 5% tłuszczu, 5% błonnika, 6% popiołu, 3,5 Kcal / g, 1,0 IU witaminy D3 / g, 0,97% wapnia i 0,85% fosforu z wodą ad libitum. Continue reading „Promowanie przeżycia osteoklastów i antagonizmu apoptozy osteoklastów wywołanej bisfosfonianami przez glukokortykoidy ad”

Wrodzona odporność w centralnym układzie nerwowym ad

W związku z tym, byłoby zbyteczne, aby zapewnić CNS zdolność generowania adaptacyjnych odpowiedzi immunologicznych de novo. BBB ma swoje filogenetyczne pochodzenie w bezkręgowcach i ewoluuje, aby zapewnić precyzyjnie skalibrowane środowisko chemiczne i jonowe w celu optymalizacji funkcji neuronów. Jednak BBB dobrze nadaje się również do hamowania zapalenia OUN poprzez wykluczenie białek osocza, jak również obwodowo uzyskanych wrodzonych i adaptacyjnych komórek odpornościowych i związanych z nimi cząsteczek zapalnych (11, 12). Dodatkowo, miąższowe otoczenie OUN ma działanie przeciwzapalne, z wysokim lokalnym stężeniem cytokin hamujących zapalenie, takich jak TGF-a. i IL-10 i jest pełen gangliozydów, które mogą być toksyczne dla limfocytów T (13. Continue reading „Wrodzona odporność w centralnym układzie nerwowym ad”

Zmieniono rozwój łożyska i wewnątrzmaciczne ograniczenie wzrostu u myszy transgenicznych wiążących IGF białko-1

Białko IGF wiążące IGF (IGFBP-1) jest wydzielniczym produktem zdekentowanego endometrium i głównym składnikiem płynu owodniowego. Uważa się, że moduluje to działanie IGF na komórki trofoblastu i dlatego jest potencjalnie ważny w regulowaniu rozwoju łożyska i wzrostu płodu. W celu zbadania tej hipotezy zbadano wpływ nadmiaru IGFBP-1 na wzrost płodu i macicy u transgenicznych myszy z nadekspresją ludzkiego IGFBP-1. Endogenna nadekspresja IGFBP-1 płodu jest związana z przejściowym upośledzeniem wzrostu płodów w śródmięśniach. Nadmiar matczynego IGFBP-1 jest również związany z zaburzeniami wzrostu płodu w śródmózgowiu niezależnym od genotypu płodu, co wskazuje na niewydolność łożyska. Continue reading „Zmieniono rozwój łożyska i wewnątrzmaciczne ograniczenie wzrostu u myszy transgenicznych wiążących IGF białko-1”

Podwójna mutacja w rodzinach z okresowym paraliżem definiuje nowe aspekty powolnej inaktywacji kanału sodowego

Hiperkamiczny okresowy paraliż (HyperKPP) jest autosomalnym dominującym zaburzeniem mięśni szkieletowych powodowanym przez pojedyncze mutacje w genie SCN4A, kodującym bramkowany Na + kanał bramkowany ludzkim mięśniem szkieletowym. Zidentyfikowaliśmy jeden allel z dwiema nowymi mutacjami występującymi jednocześnie w genie SCN4A. Mutacje te występują w dwóch odrębnych rodzinach, które wykazywały objawy okresowego paraliżu i podatności na hipertermię złośliwą. Te dwie sekwencje nukleotydowe przewidują fenyloalaninę 1490. Leucynę i metioninę 1493. Continue reading „Podwójna mutacja w rodzinach z okresowym paraliżem definiuje nowe aspekty powolnej inaktywacji kanału sodowego”

Ludzkie fosfolambanowe null daje śmiercionośną rozszerzoną kardiomiopatię, która ujawnia zasadniczą różnicę między myszą a człowiekiem ad 7

Podobnie, istnieją niewątpliwie jeszcze niezidentyfikowane wpływy genetyczne, które mogą modyfikować fenotyp PLN-L39, co silnie sugeruje rozwój kardiomiopatii rozstrzeniowej u dwóch heterozygotycznych osobników z jednej z naszych rodzin, ale przerost komór z prawidłową czynnością serca u osób heterozygotycznych z drugi pokrewny. Przyszłe badania nad dodatkowymi ludzkimi gatunkami, a także u myszy o różnym pochodzeniu genetycznym, pomogą rozwiązać ten problem. Podsumowując, stwierdzono mutację genetyczną powodującą brak ekspresji białka PLN u osób z dwóch rodzin z dziedziczną kardiomiopatią rozstrzeniową. Według naszej wiedzy jest to pierwszy przypadek ludzkiego odpowiednika myszy zerowej PLN. Widoczne patologiczne skutki braku obecności w ludzkich sercach kontrastują uderzająco z korzyściami obserwowanymi w wielu, choć nie wszystkich (39), modelach niewydolności serca myszy. Continue reading „Ludzkie fosfolambanowe null daje śmiercionośną rozszerzoną kardiomiopatię, która ujawnia zasadniczą różnicę między myszą a człowiekiem ad 7”

Przeprogramowanie RNA przez RNA za pomocą transkrybowania RNA za pośrednictwem splicosomów ad 6

Pomimo tych wcześniejszych rozważań, wydajność PTM powinna zostać znacznie zwiększona w celu zwiększenia użyteczności tych odczynników. Do tej pory najbardziej znaczące ulepszenia w aktywności zostały wprowadzone poprzez zwiększenie długości domeny wiążącej (12, 13). Krótkie domeny wiążące, które mogą być optymalne do tworzenia łodyg in vitro, prawdopodobnie tworzą niestabilne pędy in vivo z powodu helikaz jądrowych (17), podczas gdy długie domeny wiążące prawdopodobnie stabilizują interakcję PTM-cel. Należy przeprowadzić rygorystyczne badanie wpływu długości i składu wiążącej domeny na efektywność. Aby zwiększyć wydajność trans-splicingu, PTM można modyfikować poprzez włączenie elementów wzmacniających splicing, korzystnie tych znajdujących się w intronach (30). Continue reading „Przeprogramowanie RNA przez RNA za pomocą transkrybowania RNA za pośrednictwem splicosomów ad 6”

Kluczowa rola dla komórek dendrytycznych plazmacytoidów w ochronie antywirusowej przez mikrobicyd pochwowy CpG ODNa na bazie pochwy ad 6

Odkrycia te sugerują, że oparte na CpG ODN . podejścia mikrobobójcze mogą odnieść korzyść z właściwego ukierunkowania ODN CpG na pDCs i na komórki nabłonka pochwy. Oczekuje się, że takie selektywne ukierunkowywanie ODN CpG zmniejszy ilość ODN CpG wymaganą do uzyskania skutecznej aktywności bakteriobójczej, a także zmniejszy zapalenie, które jest związane z ogólnym stosowaniem agonistów TLR (24) bez zmniejszania skuteczności ODN CpG jako środka przeciwbakteryjnego. Wreszcie, to badanie ujawnia znaczenie skomplikowanego przesłuchu pomiędzy pDC i komórkami zrębowymi pochwy w kierowaniu wrodzoną ochroną antywirusową po lokalnym dostarczaniu CpG ODN przez IFN typu I. Methods Virus and CpG ODN. Continue reading „Kluczowa rola dla komórek dendrytycznych plazmacytoidów w ochronie antywirusowej przez mikrobicyd pochwowy CpG ODNa na bazie pochwy ad 6”

5 RNA-Seq identyfikuje Fhl1 jako modyfikator genetyczny w kardiomiopatii ad 7

Aby uzyskać rozdział między bFHL1 i iFHL1, Western blot przeprowadzono stosując 12% żel poliakryloamidowy. Zastosowano mysie przeciwciało monoklonalne FHL1 (Abcam, nr katalogowy Ab58067). W przypadku histologii potwierdziliśmy, że zarówno transkrypty bFhl1, jak i i fhl1 kodowały sekwencje lacZ w ramce. Zamrożone skrawki przygotowano i inkubowano z X-galem przez 30 minut w celu wybarwienia iFhl1 lub przez noc w celu wybarwienia bFhl1 (dane nie przedstawione). Skrawki następnie przemyto w PBS, utrwalono w 4% PFA przez 40 minut, ponownie przemyto PBS, wybarwiono czerwienią Sirius, jak opisano poprzednio (33), i zamontowano na Permount. Continue reading „5 RNA-Seq identyfikuje Fhl1 jako modyfikator genetyczny w kardiomiopatii ad 7”

Rola CD44 w wywołanym antygenem mysim modelu eozynofilii płucnej ad 6

Ostatecznie, nadwrażliwość dróg oddechowych wywołana alergenem została zmniejszona przez leczenie anty-CD44. CD44 został użyty jako marker komórek T pamięci (25). Głównym ligandem dla CD44 jest HA (2), na którym aktywowane komórki T mogą toczyć się w warunkach fizjologicznego stresu ścinania (3). Zdolność wiązania HA może być indukowana przez aktywację komórek T in vivo lub in vitro (26, 27). Istnieją dowody sugerujące, że CD44 pośredniczy w migracji limfocytów i zwiększa ekspresję CD44 na komórkach T CD4 + w BALF w mysim modelu astmy (11). Continue reading „Rola CD44 w wywołanym antygenem mysim modelu eozynofilii płucnej ad 6”

Typowy wariant kanału sodowego serca związany z nagłą śmiercią niemowląt u Afroamerykanów, SCN5A S1103Y ad 6

Podobnie jak w przypadku każdego badania asocjacyjnego, nasze odkrycia będą musiały być powtórzone w osobnej kohorcie Afroamerykanów. Nawet w stosunkowo jednorodnych genetycznie izolatach, stratyfikacja populacji pozostaje potencjalnym wyjaśnieniem fałszywie pozytywnych skojarzeń (41). Jednak allel jest związany z arytmią serca u osób dorosłych (22), a zmiany funkcji obserwowane tutaj przy niskim pH zapewniają wsparcie dla mechanizmu prawdopodobnej choroby. Częstotliwość występowania SIDS związanych ze zmianami kanałów SCN5A u Afroamerykanów w naszej kohorcie wynosiła około 5%. Zatem 7 z 133 przypadków SIDS było homozygotycznych pod względem YY lub heterozygotycznych pod względem innych zmian reszt w kanałach SCN5A. Continue reading „Typowy wariant kanału sodowego serca związany z nagłą śmiercią niemowląt u Afroamerykanów, SCN5A S1103Y ad 6”